Wyznaczanie dziecku granic – dlaczego jest ważne w wychowaniu?

Niektórzy błędnie sądzą, że sympatia dziecka do osoby dorosłej – rodzica czy nauczyciela, rodzi się, kiedy pozwolimy mu na wszystko. Wyznaczanie dziecku granic jest konieczne i bez niego proces wychowawczy właściwie… nie ma miejsca. Sprawdź jak ważne jest stawianie granic i w jaki sposób robić to wychowując dzieci.

Wyznaczanie dziecku granic to wyzwanie… dla osoby dorosłej

Wyznaczanie dziecku granic nie jest rzeczą prostą, ponieważ… wymaga to przede wszystkim konfrontacji z dzieckiem. Czasem wygodnie jest czegoś „nie dostrzec” i nie zareagować. Wydaje się, że dzieci często walczą o to, by mieć swoją autonomiczność, poczucie wolności i decydowania o sobie. Brak granic jest wygodny wychowawczo, jednak miły jest tylko na samym początku. Z czasem w dziecku rodzi się poczucie braku zainteresowania ze strony dorosłych. Nie może czuć się bezpiecznie, bo nikt go nie chroni. Nie posiadając własnych granic – przestaje też szanować granice innych, zarówno rówieśników, rodziców, jak i nauczycieli.

Dlaczego wyznaczanie dziecku granic jest potrzebne?

Być może wyda się to dziwne… ale dziecko naprawdę potrzebuje, abyś postawił mu granice. Podstawowa potrzeba dziecka, która zostaje zaspokojona w momencie, kiedy wyznaczysz dziecku granicę  – to poczucie bezpieczeństwa. Dziecko widzi w ten sposób, że nie jest pozostawione na pastwę losu, a Ty czuwasz nieustannie, troszcząc się o jego bezpieczeństwo. Oczywiście, nie jest tak, że kiedy dziecku czegoś zabronisz, ono z radością podziękuje Ci za to 😉 Będziesz musiał zmierzyć się także z buntem i rozczarowaniem dziecka. W perspektywie czasowej jednak uświadomisz sobie, jak ważne było kształtowanie w świadomości dziecka, że nie wszystko “na co ma się ochotę” jest z pożytkiem dla niego.

Równowaga w wyznaczaniu granic dziecku

Pamiętaj, że stawianie granic dziecku, nie jest równoznaczne z: „mam nad Tobą całkowitą władzę”. Jako rodzic, czy nauczyciel, pamiętaj, że wychowanie jest miejscem dialogu. Oczywiście Ty jako wychowawca masz ostatnie zdanie… choć też, do pewnego momentu. Świadome stawianie granic dziecku, to także wyjaśnianie, dlaczego nie masz zgody na pewne zachowania i czynności, które dziecko chce podjąć. Komunikat “nie, bo nie” kształtuje w dziecku identyczną postawę względem Ciebie i otoczenia. Właściwe budowanie granic to szanowanie aspektu wolności dziecka, zaufanie mu. Pamiętaj, chęć kontrolowania dziecka na każdym kroku – mimo jego procesu dojrzewania, może skończyć się odwrotnym skutkiem. Buduj z dzieckiem taką relację, w której będzie miało poczucie, że stopniowo, kiedy dojrzewa, ma możliwość większego decydowania o sobie.

Najczęstsze przyczyny braku granic w wychowaniu

Stawianie granic jest konieczne, jednak obserwując dzisiejsze pokolenie dzieci, nie trudno zauważyć, że mamy coraz większy problem z powiedzeniem dziecku “stop”. Do najczęstszych przyczyn niestosowania granic w wychowaniu możemy zaliczyć:

Uległość rodzica/wychowawcy motywowana miłością do wychowanka
Któż z nas nie uległ dziecku, które tak pięknie o coś prosiło, choć może zakup 15 lalki nie był koniecznością? 😉 Dzieci – czy własne, czy szkolne, powodują w nas rozczulenie. Jako wychowawcy chcielibyśmy dać dziecku wszystko co najlepsze, zwłaszcza kiedy na małej buzi malują się rysy rozczarowania. Nadmierne pozwalanie dziecku na wszystko i spełnianie jego wszystkich potrzeb, niezależnie czy faktycznie okazują się “potrzebą” nie wpływa pozytywnie na dziecko. Kształtujemy w nim postawę konsumpcyjną i roszczeniową. Dziecko widzi, że to ono “rządzi” sytuacją.

Brak granic “zapewnia” święty spokój
W niektórych środowiskach rodzinnych, dziecko nie ma wyznaczonych granic ponieważ… tak jest prościej. Dziecko zajmujące się swoimi sprawami = dziecko spokojniejsze. Z głowy mamy bunt, krzyki, niezadowolenie. Dziecko samo stanowi o sobie, począwszy od najprostszych czynności dnia codziennego. Raz na jakiś czas może zdarzyć się rozmowa dyscyplinarna – jednak nie przynosi skutku, ponieważ wychowawca/rodzic nie są dla dziecka autorytetem.

Wyznaczanie dziecku granic – działania praktyczne

Wyznaczanie dziecku granic z czasem może stać się czynnością naturalną, pod warunkiem, że wychowawca okaże konsekwencję w podjętych działaniach. Jeśli chcesz, by Twoje dziecko szanowało Twoje decyzje dotyczące wychowania, postaraj się wprowadzić w życie rodzinne poniższe rady:

  1. Kieruj do dziecka jasne, krótkie komunikaty. Unikaj zdań: “nie, bo nie”. Dziecko ma prawo wiedzieć, dlaczego nie chcesz zgodzić się na to co chciałoby zrobić.
  2. Stwórz atmosferę dialogu. Nie bagatelizuj potrzeb dziecka, bądź otwarty na to, by rozumieć jego emocje – zwłaszcza, kiedy postawienie granicy wywołuje u niego płacz czy złość.
  3. Zachowaj spokój – krzyk i agresja skierowana do dziecka daje odwrotny skutek niż byśmy się spodziewali. Jeśli reagujesz nerwowo, dziecko odpowie Ci swoją nerwowością ze zdwojoną siłą. Postaraj się spokojnie tłumaczyć dziecku dlaczego stawiasz mu granicę i nie pozwól wyprowadzić się z równowagi.
  4. Pamiętaj, że emocje dziecka zawsze będą Cię dezorientować. Staraj się jednak im nie ulegać, i nie oczekuj, że dziecko będzie zawsze panowało nad sobą, jeśli powiesz “nie”. Dzieci mają prawo reagować emocjonalnie – w końcu są dziećmi, i nie posiadają jeszcze umiejętności pełnej kontroli nad własnymi uczuciami.
  5. Wyznaczanie dziecku granic to także umiejętność współpracy. Pamiętaj, że razem z dzieckiem stanowicie jeden zespół. Buduj w dziecku poczucie, że działasz na Waszą wspólną korzyść.
  6. Pamiętaj, że wyznaczanie granic jest także związane z umiejętnością wyznaczania ich… samemu sobie 🙂

___
Jeśli chcesz dowiedzieć się, jak wyznaczać granice dziecku w korzystaniu z komputera, zajrzyj do naszego artykułu klikając tutaj.

___
Czy wiesz, że obliczono, że przeciętny czterolatek zadaje 437 pytań dziennie?
Tymczasem dooplacenia.pl informuje rodziców o opłatach za żłobki i przedszkola i dyskretnie przypomina o przeterminowanych płatnościach.

Zobacz, dlaczego potrzebujesz dooplacenia.pl w swojej placówce.