Nerwica dziecka – po czym poznać, że mamy z nią do czynienia?

Nerwica dziecka jest dość powszechnym zaburzeniem. Cierpi na nią około 20% dzieci. W jaki sposób rozpoznać tego rodzaju nieprawidłowości lękowe? Jak wspomagać dziecko? O tym w dzisiejszym artykule.

Czym jest nerwica?

Jak wielu błędnie myśli, nerwica nie jest chorobą, a zbiorem zaburzeń psychicznych o podłożu lękowym. Objawiać się może w różny sposób w zależności od tego, z jakim rodzajem lęku zmaga się dziecko. Lęk w sposób naturalny wpisuje się w życie każdego człowieka. Kiedy jednak pojawia się zbyt często i zbyt intensywnie, może stanowić dla organizmu i psychiki dziecka bardzo poważne zagrożenie. Dla każdego rodzaju podłoża lękowego u dziecka charakterystyczne jest jednak to, że traci ono pełną kontrolę nad własnym ciałem i umysłem.

Objawy nerwicy u dziecka

Pierwszym niepokojącym sygnałem dla rodziców czy opiekunów są nadmierne reakcje dziecka, na bodźce o charakterze neutralnym. Kiedy dziecko przejawia lęk w obliczu codziennych sytuacji, może to być sygnał ostrzegawczy. Nerwica dziecka objawia się poprzez spięcie dziecka, smutek, stres, brak koncentracji, apatyczność, zmęczenie. W przypadkach bardziej zaawansowanych, gdzie nerwica postąpiła w sposób znaczny obserwuje się silne zaburzenia lękowe. Objawiają się one poprzez nieprawidłowości somatyczne, tj. bóle brzucha, brak apetytu, moczenie nocne, pocenie się, drżenie rąk i nóg.

Przyczyny nerwicy dziecka

Nerwica jest zaburzeniem psychicznym, które wywołane zostało przez konkretne czynniki. Możemy do nich zaliczyć mi.in:
– doświadczenie silnego przeżycia (np. śmierci kogoś bliskiego, uczestnictwo w wypadku samochodowym, zagubienie się w tłumie)
– uraz psychiczny, który oznacza trwałą zmianę w psychice dziecka
– nadmierne przeżywanie przez dziecko stresu, które powoduje reakcje obronne organizmu w postaci pojawiających się bólów o niewyjaśnionym pochodzeniu
– przemęczenie dziecka
– niewydolność wychowawcza rodziców
Do innych czynników, które mają wpływ na pojawienie się nerwicy u dziecka zaliczyć można defekty anatomiczne struktur mózgowia, a także zaburzenia układów neuroprzekaźnikowych. Zauważa się również tendencję do tego rodzaju zaburzeń u dzieci, których rodzice zmagali się z podobnymi problemami w dzieciństwie.

Nerwica dziecka – rodzaje zaburzeń

Chcąc podjąć leczenie dziecka należy na samym początku ustalić, z jakim rodzajem zaburzenia boryka się nasze dziecko:

Nerwica dziecka: zaburzenia uogólnione

Kiedy mamy do czynienia z zaburzeniem lękowym uogólnionym, możemy zaobserwować u dziecka stałe napięcie. Nie ma ono jednak znacznego nasilenia. Zaburzenia uogólnione wiążą się z trudnościami z zasypianiem, rozdrażnieniem dziecka i małą zdolnością koncentracji. Powodem tego jest często lęk przed oceną w szkole, niepowodzeniem czy odrzuceniem rówieśników.

Nerwica dziecka – zaburzenia paniczne

Zaburzenia paniczne wiążą się z występowaniem u dziecka stanów silnego lęku, tj. napadów paniki. Towarzyszą mu trudności z oddychaniem, przyspieszenie czynności serca, mdłości, potliwość – czyli wszystko co należy do dolegliwości somatycznych. Napady pojawiać się mogą niespodziewanie lub być wywołane przez konkretny czynnik.

Nerwica dziecka – fobie specyficzne

Fobie specyficzne występujące u dziecka wiążą się z konkretnym przedmiotem lub zjawiskiem, na które dziecko reaguje napadem złości lub płaczem. Nadmierny strach może powodować jazda samochodem, owady czy zwierzęta. Kiedy mamy do czynienia z fobią specyficzną możemy także zaobserwować, że dziecko na wszelkie sposoby stara się uniknąć czynników, które powodują w nim silny lęk.

Nerwica dziecka – fobia społeczna

Fobia społeczna związana jest ze znacznym dyskomfortem jaki odczuwa dziecko w spotkaniu z ludźmi, których nie zna. Objawiać się to może poprzez unikanie kontaktu wzrokowego, milczenie, potliwość. Dzieci, które zmagają się z fobią społeczną mają bardzo duże trudności w normalnym funkcjonowaniu, zwłaszcza w środowisku szkolnym. Czasami fobia społeczna wiąże się także z mutyzmem wybiórczym. Charakteryzuje się on tym, że dziecko potrafiące mówić, milknie w obecności osób, których nie zna.

Nerwica dziecka – lęk separacyjny

Lęk separacyjny polega na trudnościach dziecka związanych z rozstaniem się z rodzicami. Dotyczy to m.in. wyjścia rodziców do pracy. Dziecko za wszelką cenę nie chce dopuścić do tego, aby rodzic pozostawił je samo lub z innym opiekunem. Chcąc zatrzymać rodzica przy sobie może uciekać się do kłamstw na temat złego samopoczucia, informacji o bólach głowy czy brzucha. Dziecko, które zmaga się z lękiem separacyjnym jest rozdrażnione, płaczliwe, czasami też reaguje złością lub nawet agresją.

Nerwica dziecka: zaburzenia obsesyjno-kompulsywne

Zaburzenia tego rodzaju składają się z obsesji dziecka, które dotyczą uporczywych myśli oraz kompulsji, czyli czynności które dziecko wykonuje, aby zniwelować występowanie obsesji. Dziecko z zaburzeniami obsesyjno-kompulsywnymi może wielokrotnie podczas dnia myć ręce, zmieniać kilkukrotnie ubrania, czy co chwilę się kąpać.

Nerwica dziecka – leczenie

Kiedy zaobserwujemy u naszego dziecka, któreś z wymienionych wyżej objawów należy skontaktować się ze specjalistą. Nerwica dziecka leczona jest poprzez działania: psychoedukacyjne, terapię grupową, terapię rodzin, psychoterapię, trening umiejętności społecznych lub ćwiczenia relaksacyjne. W zależności do tego z jakim rodzajem zaburzenia mamy do czynienia i jakie jest źródło zaburzeń lękowych, specjalista pomoże ustalić działania, które zniwelują objawy nerwicowe dziecka.

_ _ _
Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na temat trudności związanych z rozwojem dziecka zerknij do naszego artykułu o zaburzeniach integracji sensorycznej 😉 // Tymczasem dooplacenia.pl informuje rodziców o opłatach za żłobki i przedszkola i dyskretnie przypomina o przeterminowanych płatnościach

Zobacz, dlaczego potrzebujesz dooplacenia.pl w swojej placówce.